ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΥΛΗ

Διαχείριση Απορριμμάτων – Περιβάλλον – Πράσινο

ΧΩΜΑΤΕΡΗ

Η Χρυσή Αυγή και η Ελληνική Αυγή, η αυτοδιοικητική έκφραση του Κινήματος των Ελλήνων Εθνικιστών, καταγγέλλουμε την ολογωρία της Κυβέρνησης Σύριζα, στο θέμα της Διαχείρισης των απορριμμάτων.

5 Χρόνια απραξίας της Δούρου και του Παππού, γύρισαν τον Δήμο μας, την Περιφέρεια Αττικής – αλλά και όλη την χώρα – 500 χρόνια πίσω.

Διαπλοκή και ανικανότητα, ένα εκρηκτικό μείγμα, το οποίο μόνον συμφορά έφερε τόσο στην Φυλή, όσο και στο Γραμματικό και αλλού.

Με μια παράλογη απόφαση ο Ενιαίος Διαβαθμιδικός Σύνδεσμος Νομού Αττικής (ΕΔΣΝΑ) αύξησε κατά 5€/τόνο, το τέλος ταφής των σκουπιδιών που καταβάλλουν οι δήμοι και μάλιστα με αναδρομική ισχύ για το έτος 2017. 

Η εισφορά των δήμων στον ΕΔΣΝΑ διαμορφώνεται στα 49€ τον τόνο  από 44€ που ήταν έως τώρα. Η απόφαση αυτή είναι ακόμη πιο παράλογη καθώς ο ΕΔΣΝΑ διαθέτει αποθεματικό 48 εκατομμύρια €. Τα ανταποδοτικά των δήμων κινδυνεύουν να εκτιναχθούν «στα ουράνια» επίσης γιατί το άρθρο 182 του υπό συζήτηση νομοσχεδίου για την τοπική αυτοδιοίκηση «Κλεισθένης 1» χαρακτηρίζει ως ανταποδοτική και την υπηρεσία πρασίνου. Μόνο η απόφαση του ΕΔΣΝΑ και η διάταξη του «Κλεισθένης 1» αυξάνουν το κόστος λειτουργίας των ανταποδοτικών υπηρεσιών των δήμων κατά 50%!  

Ποιο είναι το πραγματικό κόστος της διαχείρισης των απορριμμάτων στην Αττική και που πάνε τα χρήματα μας; 

Αποτέλεσμα εικόνας για χωματερη φυλής

Το 52% των εισφορών των δήμων δίνονται ως αντισταθμιστικά στους δήμους της Δυτικής Αττικής. Ισοδυναμούν με περίπου 40 εκατομμύρια € ετησίως από τα οποία τα 36 εκατομμύρια € τα παίρνει ο δήμος Φυλής. 

Το 25% των εισφορών διατίθενται σε εταιρεία του Μπόμπολα που διαχειρίζεται το Εργοστάσιο Μηχανικής Ανακύκλωσης Κομποστοποίησης (ΕΜΑΚ).

Ισοδυναμούν με περίπου 18 εκατομμύρια € ετησίως χωρίς να αποδίδουν κάποιο αξιόλογο αποτέλεσμα.

Το ΕΜΑΚ έως τώρα δεν έχει ξεπεράσει το όριο του 5% στην ανακύκλωση.

Το υπόλοιπο 23% των εισφορών διατίθενται στις υπόλοιπες λειτουργίες του ΕΔΣΝΑ.

Γιατί ο ΕΔΣΝΑ αυξάνει το κόστος στους δήμους (άρα στους δημότες) και δεν αποφασίζει να μειώσει δραστικά τα αντισταθμιστικά και τις δαπάνες για το ΕΜΑΚ και να αξιοποιήσει σωστά τα τεράστια ποσά που σπαταλώνται με λάθος τρόπο; 

Γιατί δεν διαθέτει αυτά τα ποσά για δημοτικές υποδομές ανακύκλωσης ώστε να μειωθούν οι ποσότητες που οδεύουν στη χωματερή και που επιβαρύνουν τους κάτοικους της Δυτικής Αττικής; 

Μήπως έτσι εξαγοράζεται η σιωπή των δήμων της Δυτικής Αττικής και διατηρείται και το μνημείο του περιβαλλοντικού μακελειού στη Φυλή;

Η απόφαση του ΕΔΣΝΑ είναι απαράδεκτη και πρέπει να ανακληθεί. Προς αυτή την κατεύθυνση οφείλει να κινηθεί και η διοίκηση του δήμου μας γιατί ήδη οι αυξήσεις που έγιναν στα ανταποδοτικά τα τελευταία δύο έτη είναι μεγάλες και δεν πρέπει να γίνουν νέες.

Επίσης η διοίκηση του δήμου μας, όπως και η πλειοψηφία των δημοτικών αρχών, αντί να σκιαμαχούν με τον «Κλεισθένης 1» για την απλή αναλογική καλύτερα θα κάνουν να αντισταθούν στην νέα ανταποδοτικότητα που φέρνει το νομοσχέδιο και να ασχοληθούν επιτέλους σοβαρά με την αλλαγή στον τρόπο διαχείρισης των απορριμμάτων.

Στους Δήμους της Αττικής, η ανακύκλωση βρίσκεται μόλις στο 4,16%. Ο Δήμος μας ανακυκλώνει μόλις το 2,12%.

Η χωματερή σκορπά τον θάνατο!

Αποτέλεσμα εικόνας για χωματερη βόμβα

Ορισμένες μόνο από τις ασθένειες που έχουν υποστεί οι κάτοικοι και βεβαιωμένα οφείλονται στην ύπαρξη της χωματερής περιλαμβάνουν: Κάθε μορφής καρκίνους. Μάλιστα, στη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που υποβλήθηκε για τα δύο νέα εργοστάσια επεξεργασίας απορριμμάτων αναφέρεται (σελ. 86): «οι καρκίνοι του γαστρεντερικού και ουροποιητικού συστήματος είναι πάρα πολλοί εξ αιτίας της πάρα πολύ υψηλής ρύπανσης της περιοχής από νιτρικές ενώσεις – ενώσεις του αζώτου».

Και οι καρκίνοι δεν είναι οι μόνες ασθένειες.

Υψηλά ποσοστά καταγράφονται επίσης σε γενετικές ανωμαλίες και τερατογενέσεις, σοβαρές πνευμονολογικές παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος ιδιαίτερα στις παιδικές ηλικίες, ασθένειες θυρεοειδούς αδένος, ηπατικές βλάβες, δερματικές παθήσεις, βλάβες νευρικού συστήματος (σκλήρυνση κατά πλάκας, πάρκινσον, κ.α.), προβλήματα γονιμότητας ιδιαίτερα στους άνδρες, θηλυκοποίηση των αρσενικών εμβρύων, διαταραχές στην ανάπτυξη των παιδιών και διαταραχές συμπεριφοράς όπως επίσης και αλλεργική πορφύρα, που παρατηρείται ιδιαίτερα σε νεαρές ηλικίες.

Στη μνήμη όσων ασχολούνται με το ζήτημα έχει μείνει δήλωση περιφερειακού συμβούλου, γιατρού και προέδρου περιφερειακού νοσοκομείου της περιοχής που πριν τρία σχεδόν χρόνια είχε αναφέρει τα εξής σε περιφερειακό συμβούλιο: «Έχουμε καθημερινά κρούσματα νεοπλασματικών ασθενειών σε ηλικίες 15-20 ετών. Έχουμε επισημάνει 10 κρούσματα σε ένα μόνο σχολείο τη στιγμή που παγκοσμίως είναι σε ποσοστό 1 κρούσμα στο δισεκατομμύριο»!

Θαρρείς πως μόνο και μόνο για να αποδειχθεί πώς όταν κάτι πάει στραβά, μπορεί να πάει ακόμη πιο στραβά, το περιβάλλον στην περιοχή της Φυλής επιβαρύνεται από μια μοναδική, τουλάχιστον για τα μέτρα της Ελλάδας, συγκέντρωση στην περιοχή των πιο ρυπογόνων βιομηχανιών και δραστηριοτήτων που μπορεί να φανταστεί το ανθρώπινο μυαλό: αποθήκες άχρηστου υλικού της ΔΕΗ (όπως παλιοί μετασχηματιστές με κλοφέν), αμαξοστάσιο – νεκροταφείο αυτοκινήτων του Δήμου Αθηνών και του Δήμου Φυλής, χυτήρια μετάλλων, εργοστάσιο επεξεργασίας ανακυκλώσιμων υλικών, ιδιωτικές εταιρείες παραγωγής σκυροδέματος, το κέντρο διανομής φυσικού αερίου της Αττικής υπερυψηλής τάσης, κ.α.

Είναι κατανοητό στον καθένα πως η βλάβη που έχει υποστεί η περιοχή είναι πλέον μη άμεσα αντιστρεπτή και σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών θα απαιτηθούν τουλάχιστον 60 χρόνια, στη διάρκεια των οποίων θα πρέπει να υπάρξουν συστηματικές και στοχευμένες παρεμβάσεις, για να επανέλθει η ισορροπία στην περιοχή.

Μετρήσεις του Πανεπιστημίου Αθηνών το 2007 (!!!) βρήκαν επικίνδυνους για τον ανθρώπινο οργανισμό τοξικούς ρύπους, βαρέα μέταλλα και μικροβιακούς οργανισμούς που προέρχονται από τη χωματερή να έχουν διεισδύσει ακόμη και βάθος 100 μέτρων!

Ως αποτέλεσμα, από την Ελευσίνα και τον Ασπρόπυργο ως τις παρυφές της Φυλής το υπέδαφος χαρακτηρίζεται εντελώς κατεστραμμένο, δεν μπορεί να γίνει καμία γεώτρηση, ούτε επίσης να χρησιμοποιηθεί η επιφάνεια για καλλιέργειες!

Η οργή των κατοίκων της περιοχής ξεχείλισε με αφορμή την ψήφιση του νέου Περιφερειακού Σχεδίου Διαχείρισης Απορριμμάτων, από την Περιφέρεια Αττικής, που διαιωνίζει τη λειτουργία της χωματερής όπου θάβονται χωρίς προηγούμενη επεξεργασία σύμμεικτα απορρίμματα απ’ όλη σχεδόν την Ελλάδα βάρους 3 εκ. τόνων κατ’ έτος.

Η συνέχιση της λειτουργίας της χωματερής υλοποιείται σε εμφανή αντίθεση με ό,τι υποσχόταν η κυβερνητική παράταξη τα προηγούμενα χρόνια.

Όλα στη Φυλή!

Η επιλογή της περιφέρειας Αττικής να ακολουθήσει την πεπατημένη …σαβουριάζοντας ό,τι …βρωμάει και σαπίζει στη Φυλή αποδεικνύεται από τα ακόλουθα γεγονότα: Από την επέκταση της δυναμικότητας το Εργοστασίου Μηχανικής Ανακύκλωσης Κομποστοποίησης (ΕΜΑΚ) Φυλής από 180.000 τόνους σε 400.000.

Από την περαιτέρω αξιοποίηση του αποτεφρωτήρα ο οποίος λειτουργεί εντός της χωματερής και δέχεται άκρως μολυσματικά ιατρικά απόβλητα απ’ όλη την Ελλάδα.

Επίσης, μεταξύ άλλων, από τη δημιουργία νέων χώρων σκουπιδιών.

ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΥΓΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΥΛΗ

ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΣΤΗΝ  ΠΗΓΗ- ΚΥΚΛΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Κρίνεται επιβεβλημένη η ανακύκλωση στην πηγή και θα την εφαρμόσουμε ΆΜΕΣΑ, επιβάλλοντας και στους άλλους δήμους να ακολουθήσουν τον δρόμο μας, αποκλείοντας την χαβούζα της Φυλής πρώτα από τα δικά μας σχέδια.

  • Εντός του πρώτου έτους βάζουμε στόχο να ανακυκλώνουμε και να κομποστοποιούμε το σύνολο των απορριμμάτων που παράγονται στον δήμο μας.

Αυτό θα επιτευχθεί μέσω ενημέρωσης των δημοτών και των μαθητών για θέματα ανακύκλωσης αλλά κυρίως παρέχοντας κίνητρα όπως είναι τα μειωμένα δημοτικά τέλη. 

  • Διευρύνουμε τις αρμοδιότητες των υπηρεσιών περιβάλλοντος.
  • Ενισχύουμε την Υπηρεσία Καθαριότητας,
  • Ψηφίζουμε και εφαρμόζουμε νέο Κανονισμό Καθαριότητας,
  • Αναζητούμε συμμαχίες και συνεργασίες με όμορους ΟΤΑ, για τη διαχείριση απορριμμάτων και την ανακύκλωση ειδικών απορριμμάτων (ηλεκτρικές συσκευές, έλαια, συσσωρευτές κλπ), αξιοποίησης τους και εμπορευματοποίησης τους κάνοντας πραγματικότητα το σύνθημα μας πως: ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΧΡΥΣΟΣ  ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΑ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΙΔΙΩΤΕΣ.
  • ΕΠΙΒAΛΛΟΥΜΕ διόδια για την διέλευση απορριμματοφόρων άλλων δήμων από τον Δήμο μας.
  • ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ περιβαλλοντικά και οικονομικά οφέλη για το Δήμο και τους δημότες, επιδιώκοντας:
  1. Aναβάθμιση του περιβάλλοντος,
    1. Yπεραξία στην περιουσία των δημοτών. 

Κρίνεται επιβεβλημένη η ανακύκλωση στην πηγή και θα την εφαρμόσουμε ΆΜΕΣΑ, επιβάλλοντας και στους άλλους δήμους να ακολουθήσουν τον δρόμο μας, αποκλείοντας την χαβούζα της Φυλής, πρώτα από τα δικά μας σχέδια, διεκδικώντας αποκατάσταση του χώρου.

Εντός του πρώτου έτους βάζουμε στόχο να ανακυκλώνουμε και να κομποστοποιούμε το σύνολο των απορριμμάτων μας.

Αυτό θα επιτευχθεί μέσω ενημέρωσης των δημοτών και των μαθητών για θέματα ανακύκλωσης αλλά και παρέχοντας κίνητρα όπως είναι τα μειωμένα δημοτικά τέλη. 

  • Διευρύνουμε τις αρμοδιότητες των υπηρεσιών περιβάλλοντος.
  • Ενισχύουμε την Υπηρεσία Καθαριότητας,
  • Ψηφίζουμε και εφαρμόζουμε νέο Κανονισμό Καθαριότητας,
  • Αναζητούμε συμμαχίες και συνεργασίες με όμορους ΟΤΑ, για τη διαχείριση απορριμμάτων και την ανακύκλωση ειδικών απορριμμάτων (ηλεκτρικές συσκευές, έλαια, συσσωρευτές κλπ), αξιοποίησης τους και εμπορευματοποίησης τους κάνοντας πραγματικότητα το σύνθημα μας πως: ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΧΡΥΣΟΣ  ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΑ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΙΔΙΩΤΕΣ.
  • ΕΠΙΒAΛΛΟΥΜΕ διόδια για την διέλευση απορριμματοφόρων άλλων δήμων από τον Δήμο μας.
  • ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ περιβαλλοντικά και οικονομικά οφέλη για το Δήμο και τους δημότες, επιδιώκοντας:
  1. Aναβάθμιση του περιβάλλοντος,
  2. Yπεραξία στην περιουσία των δημοτών. 

Δείτε στα παρακάτω βίντεο, πως η Σουηδία, και μεγάλες πόλεις όπως το Λονδίνο, και το Σαν Φρανσίσκο απομακρύνονται από τις «καύσεις σύμμεικτων» απορριμμάτων και τις προβληματικές χωματερές και οδηγούνται μέσω ανακύκλωσης στην διαχείριση σε ζώνες μηδενικής ταφής απορριμάτων – υπολειμμάτων – (zero waste zone).

Δείτε τι μπορεί να φτιάξει το πλαστικό σκουπίδι που πετάμε και δημιουργεί πρόβλημα στην ζωή μας και θα δημιουργήσει ανυπόφορα προβλήματα στην ζωή των παιδιών μας στο μέλλον…

Ποιές είναι οι κατηγορίες των αστικών απορριμάτων μας & ποιά η λύση συλλογής για τα αστικά μη επικίνδυνα απορρίμματά μας;

Οι βασικές κατηγορίες των αστικών απορριμμάτων είναι τρείς:

Τα ΟΡΓΑΝΙΚΑ ή ΒΙΟΑΠΟΔΟΜΗΣΙΜΑ ή ΖΥΜΩΣΙΜΑ

  1. Δηλαδή, όλα τα απορρίμματα που είναι ΒΡΩΣΙΜΑ. Δηλ. ότι τρώγεται είναι ΟΡΓΑΝΙΚΟ δηλ. κομποστοποιήσιμο για παραγωγή λιπάσματος. Αυτό το απόρριμμα είναι εκείνο που αν ανακατευθεί με ένα μέρος των ανακυκλώσιμων απορριμμάτων και των άχρηστων δημιουργεί το πρόβλημα των ΣΥΜΜΕΙΚΤΩΝ απορριμμάτων. Δηλαδή ένα εντελώς άχρηστο υλικό! Αυτό που θέλουν κάποιοι να «κάψουν» είναι ακριβώς αυτά τα σύμμεικτά. Σ’ αυτά βέβαια περιλαμβάνονται π.χ και οι καρπουζόφλουδες, και οι πεπονόφλουδες και μπανανόφλουδες και κάθε τι που είναι φλούδες. 

Οι ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΙΜΕΣ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΕΣ

  • Δηλαδή, όλα τα απορρίμματα που είναι  οι κάθε είδους συσκευασίες και προέρχονται από τη Βιομηχανία ή Βιοτεχνία καθώς και τα χειροτεχνουργήματα, και είναι καθαρά δηλ. χωρις προσμείξεις με οργανικές ύλες. Το ανακάτωμα ενός μέρους αυτών των απορριμμάτων (των συσκευασιών) με τα Οργανικά (η πρώτη πιο πάνω κατηγορία) οδηγεί στα ΣΥΜΜΕΙΚΤΑ απορρίμματα. Δηλαδή σε ένα εντελώς άχρηστο υλικό! Που και αυτό θέλουν να στείλουν για καύση. Δηλαδή τους σπάνιους μη ανανεώσιμους πόρους, αλλά και τεράστιες ποσότητες άρχηστου χαρτιού που αυτό μπορεί να οδηγηθεί στην κομποστοποίηση.

Τα ΑΧΡΗΣΤΑ ή ΒΡΩΜΙΚΑ ή ΑΚΑΘΑΡΤΑ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΑ

  • Δηλαδή, όλα τα υπόλοιπα απορρίμματα που προέρχονται από υλικά της βιομηχανίας και τα χρησιμοποιούμε ως βοηθητικά για τις ανάγκες μας αλλά δεν αποτελούν συσκευασίες που όμως έχουν λερωθεί με οργανικές ύλες κάθε είδους και είναι ακάθαρτα και δεν μπορούν να οδηγηθούν στην ανακύκλωση των ανακυκλώσιμων συσκευασιών και περιέχονται στα ΣΥΜΜΕΙΚΤΑ. Δηλαδή ένα εντελώς άχρηστο υλικό! Που περιέχει κυρίως πολύ πλαστικό. Οσοι το προορίζουν για καύση μπορούν να μας πουν την ποιότητα των απαγόμενων στην ατμόσφαιρα αερίων;

Όπως καταλαβαίνει και ένα μικρό παιδί η «διαλογή στην πηγή» δηλ. ο διαχωρισμός κατά κατηγορία σε 3 διαφορετικά «καδάκια» εκεί που παράγονται τα απορρίμματα μας – στο σπίτι, στο γραφείο, στην επιχείρηση – είναι η μόνη λύση για τα αστικά απορρίμματά μας.

Διότι:

1ον. Αποφεύγουμε τη δημιουργία ΧΥΤΑ που αποτελεί το αγκάθι για κάθε τοπική κοινωνία στην περιοχή της οποίας σχεδιάζεται η εγκατάσταση ΧΥΤΑ ή ΧΥΤΥ που δέχεται ΜΟΝΟ το τρίτο απόρριμμα δηλ. τα ΑΧΡΗΣΤΑ ή ΑΚΑΘΑΡΤΑ απορρίμματα που είναι μόλις 10-15%.

2ον. Ανακτούμε πρώτες ύλες ή πόρους, όπως πλαστικό, γυαλί, χαρτί, μέταλλα, που αποτελούν το 35% των αστικών απορριμμάτων.

3ον. Ανακτούμε κομπόστ το οποίο είναι ένα τέλειο εδαφοβελτιωτικό υλικό και που αποτελεί το 45-50% των απορριμμάτων μας.

Πως γίνεται η «διαλογή στην πηγή»;

Όπως είπαμε πιο πάνω πρέπει να έχουμε, στο ΧΩΡΟ που δημιουργούνται τα απορρίμματα μας, 3 «καδάκια».

Α. Στο «καδάκι» των Οργανικών χρησιμοποιούμε βιοαποδομήσιμη σακούλα και όχι ΑΠΛΗ πλαστική.

Β. Στο καδάκι με τα Ανακυκλώσιμα χρησιμοποιούμε ένα μεγαλύτερο κάδο  ή ειδική τσάντα των ανακυκλώσιμων συσκευασιών ή μια καθαρή πλαστική σακούλα.

Γ. Στο καδάκι με τα ΑΧΡΗΣΤΑ χρησιμοποιούμε σακούλα πλαστική.

Όλα αυτά τα εναποθέτουμε στους αντίστοιχους 3 στην αρχή και κατόπιν σταδιακά σε περισσότερους δημοτικούς κάδους ή καλύτερα σε ατομικούς κάδους ανά οικογένεια, επιχείρηση, γραφείο.

Μη πει κανεις ότι όλα αυτά είναι δύσκολα πράγματα. Στην Ιαπωνία υπάρχουν 47, παρακαλούμε, κάδοι ανακύκλωσης απορριμμάτων! Αλλού πάνε π.χ τα PET πλαστικά μπουκάλια και αλλού τα πλαστικά πώματα τους !!! Εμεις εδώ δεν μπορούμε να έχουμε ούτε τρεις (3) κάδους; 

ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΟΛΟ ΚΙ ΟΛΟ, που γι αυτό:

  1. Έχουμε «εισπράξει» πρόστιμα εκατοντάδων εκατομμυρίων ΕΥΡΩ από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και αναμένεται, έτσι όπως πάμε, να εισπράξουμε και μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια ΕΥΡΩ ακόμη. Δηλ. ένα μεγάλο μέρος των ΕΣΠΑ θα το επιστρέψουμε στην Ε.Ε ως πρόστιμα! 
  2. Θεωρούμαστε μια από τις ΠΛΕΟΝ ΒΡΩΜΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ στον κόσμο!
  3. Θα έχουμε εξοικονομήσει πρώτες ύλες και κομπόστ εκατοντάδων εκατομμυρίων ΕΥΡΩ ετησίως.
  4. Θα έχουμε αποφύγει έριδες για ΧΥΤΑ και θα έχουμε εξοικονομήσει εκατοντάδες εκατομμύρια ΕΥΡΩ από τη μη κατασκευή ΧΥΤΑ γιατί 10πλασιάζεται ο χρόνος ζωής του ΧΥΤΥ. Αν δηλ. ένας χώρος (ΧΥΤΑ) σύμμεικτων απορριμμάτων σχεδιάζεται για 20 χρόνια, ο αντίστοιχος ΜΟΝΟ για τα άχρηστα θα μας επαρκέσει για 200 χρόνια!
  5. Θα έχουμε αποφύγει μεταφορτώσεις και άπειρα χιλιόμετρα μεταφορών.
  6. Θα έχουμε προστατεύσει το περιβάλλον από υγρά απόβλητα, από αέρια του θερμοκηπίου και από κάθε άλλου είδους επιβαρύνσεις (ορατές και αόρατες).

Όλα αυτά πρέπει να τα κάνουμε διότι είναι ΝΟΜΙΚΑ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ και όχι εθελοντικά ή πρόγραμμα της Ελληνικής Αυγής ή της Χρυσής Αυγής! 

Η Ε.Ε έχει μια από τις καλύτερες Νομοθεσίες για τα απορρίμματα κι εμείς τη γράφουμε στα παλαιότερα των υποδημάτων μας!

Και για να το κάνουμε σωστά:

Πρέπει να υπάρχει ένας λεπτομερής και ΕΝΙΑΙΟΣ για ολόκληρη τη χώρα, ΚΩΔΙΚΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ (ΚΩ.Δ.Α) κατά το πρότυπο του ΚΩΔΙΚΑ ΟΔΙΚΗΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ (Κ.Ο.Κ) που απαιτεί ενιαία εφαρμογή.

Ετσι, τόσο απλά είναι τα πράγματα. Τουλάχιστον όσον αφορά στη συλλογή των απορριμμάτων στο πρώτο στάδιο από τους πρωτοβάθμιους ΟΤΑ.                      

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΑΣ: «zero waste zone» 

Ήδη, αρκετές χώρες, όπως Γερμανία, Ολλανδία, Αυστρία, Βέλγιο, Μεγάλη Βρετανία, Σουηδία, Γαλλία κ.α., έχουν προχωρήσει σημαντικά προς την κατεύθυνση «zero waste» και πλησιάζουν πλέον στο τέλος του δρόμου έχοντας πετύχει μεγάλα ποσοστά μείωσης και εναλλακτικής διαχείρισης των απορριμμάτων τους.

Το κρίσιμο σημείο είναι να καταλάβουμε όλοι (κεντρική κυβέρνηση, ΟΤΑ, κοινωνία) ότι η πολιτική της πρόληψης, επαναχρησιμοποίησης, ανακύκλωσης και κομποστοποίησης είναι η ουσιαστική λύση στο πρόβλημα της διαχείρισης των σκουπιδιών και όχι μια μόδα ή μια υποχρέωση την οποία πρέπει απλώς να τηρήσουμε γιατί μας υποχρεώνει η Ευρωπαϊκή Ένωση. 

Δήμοι στην Ευρώπη, αλλά και ολόκληρες χώρες, έχουν προχωρήσει τόσο την ανακύκλωση που σήμερα μιλούν για τον στόχο τους, την επίτευξη του προγράμματος «zero waste».

Η εφαρμογή του προγράμματος ξεκίνησε το 2001 από την Νέα Ζηλανδία.

Η Ιαπωνία ομως το εξέλιξε ανακυκλώνοντας με 34 κάδους!

Έτσι κι αλλιώς είναι μία χώρα που παραδοσιακά σέβεται τους φυσικούς πόρους, μεγάλη άλλωστε «πληγή» για την οικονομία της είναι η έλλειψη φυσικών πόρων και είναι γνωστή η αρχή motanai: 

«It is a shame for something to go to waste withouthaving made use of its full potential» (Είναι ντροπή να απορρίπτεις κάτι το οποίο δεν έχει αξιοποιηθεί πλήρως)

Η Νέα Ζηλανδία είναι η πρώτη χώρα που έθεσε τον όρο «zero waste», όμως η Ιαπωνία είναι αυτή που έδωσε μια νέα έννοια στον όρο και σήμερα την ακολουθούν πόλεις όπως το San Francisco, το Λονδίνο, η Σουηδία, η Γαλλία κα. 

Οι περισσότερες χώρες όταν λένε «μηδενικά απορρίμματα» εννοούν ότι στοχεύουν σε μηδενικό ποσοστό υγειονομικής ταφής. Στην νέα πρακτική της Διαχείρισης των απορριμμάτων εννοούν πραγματικά μηδενικά απορρίμματα όχι μόνο για ταφή αλλά και για αποτέφρωση, μέσω της επαναχρησιμοποίησης και της ανακύκλωσης.

Στις συγκεκριμένες περιοχές επικεντρώθηκαν στην αντιμετώπιση του προβλήματος της καύσης και της ταφής και έτσι σταμάτησαν τις επιχορηγήσεις για μονάδες αποτέφρωσης και ενθάρρυναν τους δημότες για την επίτευξη του στόχου «zero waste».

Αξίζει να σημειωθεί ότι αν και υπάρχει νομική δέσμευση που να υποχρεώνει τους δημότες να ανακυκλώνουν είναι καθαρά θέμα προσωπικής ευθύνης των πολιτών. 

Το πρόγραμμα που εφαρμόζεται είναι η «διαλογή στην πηγή». Η διαλογή των υλικών γίνεται από τους δημότες στο νοικοκυριό τους και τα απορρίμματα διαλέγονται σε αντίστοιχα ρεύματα (κατηγορίες). Όχι μόνο προδιαλέγουν το υλικό αλλά το κάνουν και σύμφωνα με τις οδηγίες που τους έχουν δώσει και διαλογή ως εξής:

  • Τα γυάλινα μπουκάλια πρέπει να διατίθενται χωρίς τα πώματα και να διαχωρίζονται ανάλογα με το χρώμα τους.
  • Τα πλαστικά τα οποία προέρχονται από τρόφιμα όπως από κόκκινη σάλτσα και το τηγανητό λάδι συλλέγονται χωριστά από τα πλαστικά μπουκάλια τα οποία περιέχουν νερό η άλλο ποτό.
  • Όλα τα μπουκάλια πρέπει να ξεπλένονται και οι εφημερίδες και τα περιοδικά θα πρέπει να δεματοποιούνται

Στη συνέχεια, οι δημότες μεταφέρουν οι ίδιοι τα προδιαλεγμένα απορρίμματά τους στο κέντρο ανακύκλωσης. 

Με στόχο την ευαισθητοποίηση των κατοίκων και του ευρύτερου κοινού καθώς επίσης και για την ενημέρωσή τους σχετικά με το στόχο «Μηδενικά Απορρίμματα» θα μπορούσαμε να ιδρύσουμε την Ακαδημία Μηδενικών Απορριμμάτων. Οι κύριες δραστηριότητες της Ακαδημίας θα περιλαμβάνουν τη διαχείριση του προγράμματος «Μηδενικά Απορρίμματα» και τη διάχυση της γνώσης και των αποτελεσμάτων της στρατηγικής. 

Πιο συγκεκριμένα, η Ακαδημία θα πρέπει να:

  • Διοργανώνει σεμινάρια και να ενθαρρύνει εκπροσώπους από την τοπική αυτοδιοίκηση για να γνωρίσουν τα οφέλη του προγράμματος.
  • Εκδίδει και διανέμει σχετικό περιοδικό
  • Διοργανώνει διάφορες δραστηριότητες επιμόρφωσης

Στόχος μας, η ανακύκλωση των ΑΣΑ να φτάσει στο 90%. 

Το ποσοστό αυτό συμπεριλαμβάνει και εκτιμήσεις για την οικιακή κομποστοποίηση οργανικών απορριμμάτων. 

Ενώ στοχεύουμε το ποσοστό αυτό – χωρίς την οικιακή κομποστοποίηση – να κυμαίνεται μεταξύ 75-80%. 

Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό ποσοστό ανακύκλωσης, που είναι δυνατό να επιτευχθεί αρκεί να αποφασίσουμε τι θέλουμε για τις πόλεις μας. 

Είναι απολύτως επιβεβλημένο πλέον, από την νομοθεσία απαγόρευσης της ταφής των απορριμμάτων και οικονομικών μέτρων για την αποφυγή της ταφής ή της αποτεφρωσης απορριμμάτων (όπως π.χ. τέλος υγειονομικής ταφής) για την ενθάρρυνση της ανακύκλωσης.

Η ευαισθητοποίηση των δημοτών σχετικά με το θέμα της ανακύκλωσης είναι σημαντική. 

Λαμβάνοντας υπόψη τη διεθνή εμπειρία, τις τάσεις που διαμορφώνονται, αξιολογώντας και συνεκτιμώντας όλες τις υπάρχουσες σήμερα τεχνολογίες διαχείρισης απορριμμάτων, προτείνουμε ένα Στρατηγικό Μοντέλο, που αποτελείται από ένα ενιαίο σύνολο 10 ιεραρχημένων στρατηγικών επιλογών, που εκτιμάται ότι θα μας οδηγήσουν μεσοπρόθεσμα στη λύση του προβλήματος της διαχείρισης των απορριμμάτων με το μικρότερο δυνατό κόστος, προσαρμόζοντας τις βέλτιστες διεθνείς περιβαλλοντικές πρακτικές στα ελληνικά δεδομένα και ανάγκες. Αυτές οι 10 προτάσεις είναι οι ακόλουθες:

  • Πρόληψη – Ιδέες για μηδενικά σκουπίδια. Όλοι οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να βρούμε λύσεις για να μην παράγουμε απορρίμματα. Υπάρχει τεράστια εμπειρία στην Ε.Ε. και πρέπει να ξεκινήσουν οι διαδικασίες και διαβουλεύσεις με όλους τους εμπλεκόμενους και ενδιαφερόμενους φορείς ώστε να υιοθετηθούν και εφαρμοσθούν θεσμικά μέτρα και δράσεις για την δραστική πρόληψη και μείωση των παραγόμενων απορριμμάτων, τόσο σε επίπεδο ΟΤΑ, όσο και σε επίπεδο επιχειρήσεων, μεγάλων παραγωγών και νοικοκυριών. Για να μπορεί να επιτύχει και να δώσει ποσοτικά αποτελέσματα η πρόληψη, θα πρέπει οπωσδήποτε να υιοθετηθούν από την πολιτεία, τους ΟΤΑ και όλους τους πολίτες δύο θεσμικές προτάσεις, που είναι αυτονόητες στην Ε.Ε.: α) Να σταματήσουμε να πληρώνουμε δημοτικά τέλη ανάλογα με τα τετραγωνικά μέτρα της κατοικίας μας, και αυτά να συνδεθούν με την ποσότητα των απορριμμάτων που παράγουμε, ώστε να ισχύσει η αρχή της «ανταποδοτικότητας» και να καταστούμε όλοι περιβαλλοντικά πιο υπεύθυνοι δημότες, που θα συμμετέχουμε στην ανακύκλωση και κομποστοποίηση για να μειώσουμε και τα δημοτικά μας τέλη. β) Αντίστοιχα τα τέλη τελικής διάθεσης, που πληρώνουν οι ΟΤΑ για τη χρήση των ΧΥΤΑ-ΧΥΤΥ (Χώρων Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων – Χώρων Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων) θα πρέπει άμεσα να συνδεθούν με τις ποσότητες που θάβει κάθε ΟΤΑ, ώστε να ισχύσει η αρχή «Ο Ρυπαίνων Πληρώνει» και να υπάρχουν και οικονομικά κίνητρα στους ΟΤΑ για να καταστούν υπεύθυνοι και ενεργοί στη μείωση των απορριμμάτων. Είναι απαραίτητη επίσης η ανάληψη νομοθετικών πρωτοβουλιών από την πολιτεία για τη μείωση της αχρείαστης συσκευασίας σε διάφορα καταναλωτικά αγαθά, η επανεξέταση του συνολικού παραγωγικού μοντέλου προϊόντων, καθώς και η υιοθέτηση από τους πολίτες φιλοπεριβαλλοντικών καταναλωτικών τρόπων συμπεριφοράς και αγορών.
  • Επαναχρησιμοποίηση – Η επαναχρησιμοποίηση δεν αφορά μόνο τις συσκευασίες αναψυκτικών, νερού και μπύρας, αλλά επεκτείνεται και σε πολλά άλλα τυποποιημένα προϊόντα. Η επαναχρησιμοποίηση προϋποθέτει την ανάληψη πρωτοβουλιών από την πολιτεία, την τοπική αυτοδιοίκηση και τον ιδιωτικό τομέα για τη δημιουργία υποδομών και επιχειρηματικότητας σχετικά με τη διαχείριση και επαναχρησιμοποίηση ηλεκτρικών συσκευών, παλαιών επίπλων, ρουχισμού και άλλων προϊόντων, που σήμερα καταλήγουν στα απορρίμματα. Οι δράσεις επαναχρησιμοποίησης σε συνδυασμό και με νέες δράσεις εναλλακτικής διαχείρισης υλικών μπορούν παράλληλα να συμβάλουν στη δημιουργία πολλών νέων θέσεων εργασίας.
  • Οικιακή κομποστοποίηση – Τα οικιακά οργανικά αποτελούν το 35%-50% των απορριμμάτων μας και μπορούν εύκολα και οικονομικά να κομποστοποιηθούν στις κατοικίες μας. Τα περισσότερα από τα νοικοκυριά της χώρας μας μπορούν με ένα ειδικό κάδο να παράγουν κομπόστ (λίπασμα) από τα οικιακά οργανικά τους, που θα αξιοποιούν στον κήπο ή σε φυτά του μπαλκονιού τους, μειώνοντας αντίστοιχα τα παραγόμενα απορρίμματα. Εάν η πολιτεία θεσπίσει την τοποθέτηση κάδων οικιακής κομποστοποίησης στα κτίρια και ξεκινήσει την υλοποίηση μαζί με τους ΟΤΑ κάποιων μεγάλης κλίμακας προγραμμάτων οικιακής και δημοτικής κομποστοποίησης, θα έδινε ουσιαστική ώθηση στο μέτρο. Εκτιμάται ότι, μόνο με την οικιακή κομποστοποίηση, οι ΟΤΑ μπορούν να μειώσουν τα προς διαχείριση οικιακά οργανικά και κλαδέματα σε ποσοστό που αντιστοιχεί μέχρι και το 35% του συνόλου των απορριμμάτων τους, στην ιδανική περίπτωση της πλήρους εφαρμογής της μεθόδου, με χαμηλό αρχικό κόστος και μεσοπρόθεσμο–μακροπρόθεσμο σημαντικό οικονομικό όφελος. Εκατοντάδες ΟΤΑ στην Ε.Ε. εφαρμόζουν την μέθοδο, εμείς τι περιμένουμε;
  • Διαλογή στην πηγή των απορριμμάτων με 4 κάδους – Παράλληλα με την οικιακή κομποστοποίηση, μπορεί να υιοθετηθεί άμεσα από την πολιτεία και τους ΟΤΑ το μοντέλο με 4 κάδους (αντί του ενός, των δύο ή των τριών, που εφαρμόζεται σήμερα) για τη συλλογή των απορριμμάτων και υπολοίπων υλικών. Ο πρώτος κάδος μπορεί να αφορά μόνο το χαρτί, που θα οδηγείται χωρίς άλλη διαλογή για ανακύκλωση, ο δεύτερος κάδος θα δέχεται όλα τα υπόλοιπα ανακυκλώσιμα υλικά (πλαστικά, γυαλί, μέταλλα, ξύλο), τα οποία θα οδηγούνται για διαλογή στα ειδικά ΚΔΑΥ (Κέντρα Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών) και εν συνεχεία για ανακύκλωση, ο τρίτος κάδος θα δέχεται μόνο τα υπόλοιπα οργανικά και βιοαποδομήσιμα υλικά (όσα δηλαδή δεν αξιοποιούνται στην οικιακή κομποστοποίηση), τα οποία θα οδηγούνται για κομποστοποίηση σε μικρές ή μεγαλύτερες μονάδες κομποστοποίησης, και ο τέταρτος κάδος θα δέχεται τα υπολείμματα τα οποία θα οδηγούνται για τελική διάθεση σε ΧΥΤΥ. Οι 4 κάδοι στο μέλλον θα μπορούσαν να γίνουν 3, εφόσον οι πολίτες κάνουν πολύ καλό διαχωρισμό των υλικών, οπότε θα μπορούσε να καταργηθεί ο 4 ος κάδος και τα όποια μη οργανικά υλικά του 3ου κάδου να διαχωρίζονται στις μονάδες κομποστοποίησης και να οδηγούνται σε ΧΥΤΥ. Το μοντέλο αυτό είναι βιώσιμο, συνδυαζόμενο με σταθμούς μεταφόρτωσης, ώστε να ελαχιστοποιηθεί το κόστος μεταφοράς όλων των υλικών. 
  • Ελαχιστοποίηση υπολειμμάτων – Εφόσον εφαρμοσθεί το μοντέλο των 4 κάδων, η διαλογή των υλικών στα ΚΔΑΥ θα μπορεί να λειτουργεί πολύ ικανοποιητικότερα σε σχέση με σήμερα, διότι θα οδηγείται για διαλογή το 20-25% των σημερινών ποσοτήτων. Έτσι, τα παραγόμενα RDF (καύσιμο από σκουπίδια) και υπολείμματα θα μπορούν σταδιακά να ελαχιστοποιηθούν. Έτσι στο μέλλον αυτές οι ελάχιστες ποσότητες υπολειμμάτων από τις μονάδες διαλογής των ανακυκλώσιμων υλικών θα μπορούν να χρησιμοποιούνται ως εναλλακτικό καύσιμο (αντί για τα συμβατικά καύσιμα) σε τσιμεντάδικα ή σε μονάδες παραγωγής ενέργειας, με την απαραίτητη προϋπόθεση ότι δεν δημιουργούνται πρόσθετα περιβαλλοντικά και κοινωνικά προβλήματα.
  • Σήμερα υπάρχουν και άλλες σημαντικές κατηγορίες υλικών (όπως τα επικίνδυνα οικιακά, αχρησιμοποίητα ή ληγμένα φάρμακα, ο ρουχισμός και τα υποδήματα, τα έπιπλα ή άλλα ογκώδη προϊόντα) για τις οποίες δεν υπάρχουν αντίστοιχα συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης και θα πρέπει να δημιουργηθούν με ευθύνη της πολιτείας, ώστε να μπορούν να συνεργαστούν με αυτά οι ΟΤΑ και να πετύχουν περαιτέρω μείωση των προς διάθεση υλικών με παράλληλη περιβαλλοντική διαχείριση.
  • Δημιουργία διαδημοτικών Κέντρων Ανακύκλωσης σε όλη την Ελλάδα – Τα Κέντρα Ανακύκλωσης (ΚΑ) μπορούν να αποτελέσουν βασικό άξονα για την εναλλακτική διαχείριση των αστικών αποβλήτων. Αποτελούν ένα χώρο προσωρινής αποθήκευσης και ταξινόμησης όλων των υλικών μέχρι τη μεταφορά τους για τελική διαχείριση ή ανακύκλωση. Κάθε Κέντρο Ανακύκλωσης μπορεί να έχει έκταση 1-2 στρέμματα, να βρίσκεται μέσα ή πολύ κοντά στον αστικό χώρο και να διαθέτει αποθηκευτικούς χώρους (κυρίως κοντέϊνερ) για όλα τα εν δυνάμει διαχειρίσιμα υλικά, όπως συσκευασίες, ΑΗΗΕ (ηλεκτρικά-ηλεκτρονικά απόβλητα), ΑΕΚΚ (μπάζα), κλαδέματα, ρουχισμός – υποδήματα, ελαστικά, επικίνδυνα οικιακά απόβλητα, έπιπλα, ογκώδη κ.α. Κάθε ΚΑ θα πρέπει να μπορεί να εξυπηρετεί μέχρι 100.000 κατοίκους στην περιφέρεια και μέχρι 200.000 κατοίκους σε Αττική και Θεσσαλονίκη. Στα ΚΑ θα μεταφέρουν οι δημότες μόνοι τους τα υλικά τους σε αυτά μετά από ενημέρωση και συνεχή παρότρυνση από τα διαρκή προγράμματα ενημέρωσης. Κάθε νησί θα πρέπει να έχει το δικό του Κέντρο Ανακύκλωσης, που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες του. Το ΚΑ θα πρέπει να διαθέτει ζυγοπλάστιγγα και θα παραλαμβάνει υλικά από τους πολίτες σε συγκεκριμένες ημέρες και ωράριο. Θα λειτουργεί κάποιες ώρες και τα Σάββατα και Κυριακές και θα απασχολεί περίπου 2-10 εργαζόμενους ανάλογα το μέγεθος του ΚΑ. Για τον σχεδιασμό και δημιουργία τους μπορεί να αξιοποιηθεί η σημαντική εμπειρία δεκαετιών πολλών χωρών της Ε.Ε. Η χωροθέτηση σημαντικού αριθμού ΚΑ θα μπορούσε να συνδυαστεί και με τους σταθμούς μεταφόρτωσης.
  • Αποφυγή της θερμικής επεξεργασίας – Με τα σημερινά δεδομένα οι τεχνολογίες θερμικής επεξεργασίας (καύση, πυρόλυση, αεριοποίηση) ως μέθοδοι τελικής διάθεσης των ΣΎΜΜΕΙΚΤΩΝ απορριμμάτων είναι ασύμφορες για τη χώρα μας και θα πρέπει να πάψουν να επιλέγονται πλέον για τους εξής κυρίως λόγους: α) λόγω του πολύ υψηλού επενδυτικού και λειτουργικού κόστους (συγκριτικά με ανακύκλωση – κομποστοποίηση – ΧΥΤΥ), β) λόγω περιβαλλοντικών προβλημάτων (εκπομπές επικίνδυνων αερίων και παραγωγή τοξικής στάχτης), γ) λόγω κοινωνικών και χρονικών δυσκολιών (αντιδράσεις τοπικών κοινωνιών και πολύχρονη κατασκευή), δ) λόγω δέσμευσης των ΟΤΑ για σταθερή παροχή απορριμμάτων προς καύση για μερικές δεκαετίες και άρα ενδεχόμενη ακύρωση κάθε προσπάθειας για περαιτέρω αύξηση της ανακύκλωσης στο μέλλον.
  • Δημιουργία μονάδων κομποστοποίησης – Η κομποστοποίηση θα πρέπει να αποτελέσει την κύρια επιλογή της πολιτείας για τη διαχείριση των υλικών του 3ου κάδου (οικιακά οργανικά) και των «πράσινων» υλικών των ΟΤΑ (κλαδέματα), αξιοποιώντας τους σταθμούς μεταφόρτωσης σε κάθε περιφέρεια για τη μεταφορά των οργανικών. Έτσι, στους περιφερειακούς σχεδιασμούς θα πρέπει να διερευνηθεί και επιλεγεί η δυνατότητα της δημιουργίας μικρού, μεσαίου ή μεγάλου μεγέθους μονάδων κομποστοποίησης με ευθύνη των ΟΤΑ, των νομαρχιών και της περιφέρειας. Οι μικρές μονάδες μπορούν να εξυπηρετούν μικρούς ή/και απομακρυσμένους οικισμούς και μικρούς ΟΤΑ, οι μεσαίες μονάδες μεσαίου μεγέθους ΟΤΑ και οι μεγάλες μονάδες μεγάλους ΟΤΑ, σύνολο νομού ή σύνολο περιφέρειας. Η τεχνολογία που μπορεί να επιλεγεί θα πρέπει να περιλαμβάνει προδιαλογή των υλικών και κομποστοποίηση του οργανικού κλάσματος.
  • α) με ανοικτές αερόβιες μονάδες, β) με κλειστές αερόβιες μονάδες, ή ακόμη και γ) με κλειστές αναερόβιες μονάδες. Η επιλογή της κομποστοποίησης με κλειστές αναερόβιες μονάδες μπορεί να παράγει και ηλεκτρική ενέργεια ή/και θερμότητα. Το παραγόμενο κομπόστ θα αποτελεί πολύτιμο εδαφοβελτιωτικό που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την ενίσχυση διαβρωμένων δασικών εκτάσεων, τη συντήρηση πάρκων και αλσών στις πόλεις, την ανάπλαση εγκαταλειμμένων λατομείων και βέβαια τον εμπλουτισμό των αγροτικών καλλιεργειών. Ειδικά μάλιστα για τα ελληνικά εδάφη που είναι φτωχά σε οργανικά, το κομπόστ θα μπορούσε να τα ενισχύσει σημαντικά.
  • Επένδυση στην ευαισθητοποίηση και ενημέρωση – Για να επιτευχθούν τα παραπάνω απαιτείται συστηματική ευαισθητοποίηση, ενημέρωση και ενεργοποίηση των πολιτών αλλά και των μαθητών στα σχολεία και για το λόγο αυτό θα πρέπει να οργανώνονται από τα εθνικά συστήματα ανακύκλωσης, τους ΟΤΑ και την πολιτεία, σε συστηματική ετήσια βάση, ολοκληρωμένα προγράμματα ευαισθητοποίησης–ενημέρωσης και εκπαίδευσης των πολιτών, στα οποία να εμπεριέχονται πολυδιάστατες δράσεις (όπως προβολή με πολλούς τρόπους σε ΜΜΕ, εκδηλώσεις, διαφημιστικά σποτ, έντυπο υλικό) αλλά κυρίως περιβαλλοντική ενημέρωση στα σχολεία και πόρτα–πόρτα ενημέρωση των δημοτών. Αυτά τα προγράμματα ενημέρωσης θα πρέπει να επανέρχονται, όσες φορές χρειάζεται, σε περιοχές και ΟΤΑ που υλοποιήθηκαν στο παρελθόν, για να ενημερώνονται οι νέοι κάτοικοι και να ενθαρρύνουν τους παλαιότερους, ώστε να μην χαλαρώνουν τις προσπάθειές τους. Κάθε πόρος που επενδύεται στην ενημέρωση αποφέρει πολλαπλά κέρδη στο μέλλον από τη σωστή συμπεριφορά των πολιτών.

Μετά την εφαρμογή των παραπάνω, σε 10-15 έτη μπορεί να καταλήγει σε ΧΥΤΥ μόνο το 10-15% των σημερινών απορριμμάτων.

Το παραπάνω μοντέλο διαχείρισης μπορεί να χρηματοδοτηθεί: α) από τα σημερινά και μελλοντικά εθνικά συστήματα διαχείρισης και από συνεργαζόμενους με αυτά ιδιώτες, β) από τους ίδιους τους ΟΤΑ, γ) από την πολιτεία, και δ) από την Ε.Ε. 

Όσοι ΟΤΑ στην Ελλάδα έχουν υιοθετήσει έστω και εν μέρει το παραπάνω μοντέλο (π.χ. ο Δήμος Ελευσίνας τα τελευταία χρόνια) ήδη βλέπουν σημαντική μείωση των απορριμμάτων τους και του κόστους διαχείρισής τους ανά τόνο. 

Μπορούμε να πάρουμε πίσω τις πόλεις μας, ξεκινώντας από το Περιβάλλον…

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ – ΠΡΑΣΙΝΟ 

Τα τελευταία χρόνια, η αστική και προαστιακή εξάπλωση καθώς και η ραγδαία και σε πολλές περιπτώσεις έντονη αστικοποίηση, έχει οδηγήσει στον εκτοπισμό του πρασίνου από τον αστικό χώρο της πόλης μας. Σκεφτείτε. Που μπορείτε να πάτε με τα παιδιά σας, σε ποιο πάρκο μπορείτε να κάνετε ποδήλατο μόνοι ή με τους ανθρώπους σας; Πόσο αφιλόξενη εντέλει είναι η τσιμεντένια πόλη μας;

ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΠΟΛΗ!  

Πως αλλάζει η πόλη μας; 

Σειρά δράσεων:

  • Ανάδειξη ελεύθερων χώρων.
  • Δημιουργία δικτύου πεζοδρόμων, διαπλατυσμένων πεζοδρομιών και ποδηλατοδρόμων Δραστηριοποίηση των δημοτών της περιοχής σε θέματα περιβάλλοντος, διατροφής, υγιεινής και ασφάλειας.
  • Αύξηση των υποδομών αθλητισμού ώστε να υπάρχει τουλάχιστον ένα γήπεδο αθλοπαιδιών ανά γειτονιά.
Αποτέλεσμα εικόνας για αν λιοσια

ΦΥΛΗ – ΠΡΑΣΙΝΗ ΠΟΛΗ 

Αν και βρισκόμαστε μόλις λίγα χλμ από την Πάρνηθα, η πόλη μας είναι άδενδρη, ενώ σήμερα μεταξύ των προκλήσεων των πόλεων και των αστικών περιοχών, η διατήρηση και βελτίωση του πρασίνου, κρίνεται αναγκαία και ζωτικής σημασίας για την ποιότητα ζωής των κατοίκων. Τα δέντρα αποτελούν ίσως το σημαντικότερο παράγοντα για τη δημιουργία ενός υγιούς αστικού περιβάλλοντος και έκτος από τον αισθητικό τους ρόλο, πλέον κρίνονται και ως προς τη λειτουργική, οικολογική και βιοκλιματική τους αξία.  Ωστόσο μέσα στο αυστηρό οικιστικό περιβάλλον το πράσινο δεν μπορεί να αποδώσει στο μέγιστο βαθμό τα πολλαπλά οφέλη του.  Για την ασφάλεια των παιδιών πρέπει τα φυτά και τα δένδρα που θα επιλεγούν:

1. Να μην έχουν φύλλωμα, καρπούς ή άνθη, που είναι τοξικά και επικίνδυνα για την υγεία των παιδιών.  

2. Να μην φέρουν αγκάθια ή να είναι αιχμηρό το φύλλωμα τους και να μην έχουν χρωστικές ουσίες στο φύλλωμα.  

3. Να μην έχουν κλώνους και γενικότερα φαινότυπο, που να θραύονται εύκολα από τον άνεμο.  

4. Να μην προσελκύουν έντομα και μύκητες.  

5. Να μην έχουν άνθη με λεπτή γύρη, που αποτελεί και τον κίνδυνο για ποικίλες αλλεργίες, όπως το αλλεργικό άσθμα.  

6. Να μην παράγουν έντονη ανθοφορία, οπότε τα άνθη τους δημιουργούν προβλήματα ρύπανσης στα δάπεδα.  

7. Να μην έχουν επιφανειακό ριζικό σύστημα, ιδιαίτερα τα δένδρα, ώστε να περιορίζεται κίνδυνος ζημιών στις επιστρώσεις.  

8. Να μην έχουν μελιτώδεις ουσίες, αλλά και ούτε έντονη μυρωδιά τα άνθη τους που ενδεχόμενα να δημιουργούν πρόβλημα σε αλλεργικά παιδιά (π.χ νυχτολούλουδο). Όλα τα φυτικά είδη θα πρέπει να είναι σε άριστη κατάσταση, χωρίς προσβολές από ασθένειες ή έντομα, απαλλαγμένο από ξερά κλαδιά και ρόζους, το ριζικό σύστημα θα πρέπει να είναι πλούσιο ενώ το σχήμα της κόμης κανονικά διαμορφωμένο.  

Η μπάλα χώματος την οποία υποχρεωτικά θα πρέπει να φέρουν τα φυτά, ενδείκνυται να αποτελείται από πηλώδες χώμα.  Το φυτικό υλικό, που θα χρησιμοποιηθεί στο έργο, πρέπει να προέρχεται από φυτώρια που λειτουργούν σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου 1564/85 όπως τροποποιήθηκαν με τις διατάξεις των Ν. 2040/92 & Ν. 2325/95 ή αν είναι εισαγόμενα να συνοδεύονται από τα προβλεπόμενα, σύμφωνα με το ΠΔ 365/ 2002 (ΦΕΚ Α 307/10.12.2002), πιστοποιητικά.  Κάθε μεταβολή του φυτικού υλικού θα πρέπει απαραίτητα να έχει τη γραπτή έγκριση του εργοδότη, πριν από την έναρξη των εργασιών. Σε περίπτωση που ο ανάδοχος του έργου χρησιμοποιήσει φυτά που δεν ανταποκρίνονται στα χαρακτηριστικά που αναφέρονται στη φυτοτεχνική μελέτη, τότε θα έχει την υποχρέωση να τα αντικαταστήσει με άλλα κατάλληλα φυτά και όλες οι δαπάνες θα βαρύνουν αποκλειστικά και μόνο τον ανάδοχο.  Τέλος θα πρέπει να αποφευχθεί η χρησιμοποίηση υβριδίων ειδών ή φυτών με αμφίβολη γενετική προέλευση. 

ΓΙΑΤΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΥΓΗ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΛΑΣΗ;

Η πράσινη ανάπλαση αποτελεί μια απάντηση και στην οικονομική κρίση, αφού: 

α) Προσδίδει υπεραξία 20% έως και 35% στα ακίνητα.  Αξίζει να επισημανθεί ότι τα επίπεδα της εμπορικής τους αξίας γίνονται ακόμη υψηλότερα όταν πέραν του ποσοτικού παράγοντα υπεισέρχεται και ο ποιοτικός παράγων πρασίνου (π.χ. αναπλάσεις με αισθητικά χαρακτηριστικά, υψηλό βαθμό συντήρησης, ικανότητα αυτοάμυνας στην εγκληματικότητα, περισσότερη κάλυψη πρασίνου, βοτανική ποικιλότητα, προσέλκυση άγριας ζωής, σημαντική βελτίωση του μικροκλίματος, κλπ). Σε απόσταση άνω των 25 χλμ. από το κέντρο η συγκριτικά σαφώς μεγαλύτερη αναλογία πρασίνου ανά κάτοικο αποκαλύπτει και μια σαφή κοινωνική διαφοροποίηση μέσω της στενής σχέσης πρασίνου – ευμάρειας Επίσης η αύξηση του ποσοστού πρασίνου σε μια περιοχή, συμβάλλει κατά άμεσο και ευθύ τρόπο στη «δημιουργία πόλου προτίμησης» με αύξηση της επισκεψιμότητας και παραμονής με τα ανάλογα οικονομικά και εργασιακά οφέλη τόσο για τους επαγγελματίες όσο και για τους κατοίκους της περιοχής αυτής 

β) Οι συνολικές εργασίες πρασίνου (μελέτη – κατασκευή – συντήρηση – παραγωγή & εμπορία φυτικού υλικού) γίνονται κατά κύριο λόγο χειρωνακτικά και συνεπώς η δυνατότητα απασχόλησης εργατικού δυναμικού είναι η υψηλότερη από κάθε άλλη κατηγορία έργων 

γ) ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΔΙΕΞΟΔΟ στην κρίση της ανεργίας του Γεωτεχνικού κλάδου και παράλληλα ενισχύονται οι συγγενείς τομείς παραγωγής και πώλησης διακοσμητικού φυτικού υλικού, κηποτεχνικού εξοπλισμού & άρδευσης και συναφών δραστηριοτήτων. Πώς μπορεί να επιτευχθεί  Η πράσινη ανάπλαση θα πρέπει να υλοποιηθεί υπό μορφή ολοκληρωμένης δράσης, όχι αποσπασματικά, όχι ευκαιριακά, όχι εντοπισμένα, όχι ανά θέση και φυσικά όχι με διακοπτόμενη χρηματοδότηση.  Θα πρέπει να έχει άμεση έναρξη, σαφές και ορατό χρονοδιάγραμμα επίτευξης και διατήρησης του σκοπού. Ως δράση, επιβάλλεται να εφαρμόσει συγκεκριμένο ολοκληρωμένο σχέδιο (Master Plan) το οποίο θα συμπεριλάβει την ανάκτηση νέων χώρων πρασίνου, την εγκατάσταση και συντήρηση του πρασίνου, την εξοικονόμηση επί πλέον φυσικών πόρων, την εξασφάλιση υποδομών (συμπεριλαμβανομένης της νομοθεσίας για την διάσωση και θεσμοθέτηση των δημόσιων και ιδιωτικών ελεύθερων χώρων) ικανών να αντέξουν στις απαιτήσεις χρήσης αλλά και κυρίως στις πιέσεις που θα προκύψουν μελλοντικά εξ αιτίας είτε των κλιματικών αλλαγών, της αύξησης της πληθυσμιακής πυκνότητας και των οχημάτων στην πόλη, των αλλαγών και επεκτάσεων χρήσης γης, κλπ Για να είναι η δράση αυτή επιτυχής και βιώσιμη πρέπει τα έργα πρασίνου που θα γίνουν, να κατανεμηθούν κατά μέγεθος και σε φάσεις, να ανατεθούν οι μελέτες σε Γεωτεχνικούς ειδικούς μελετητές έργων περιβάλλοντος χώρου πρασίνου, με απαραίτητη συμμετοχή ειδικών συμβούλων Αρχιτεκτόνων Τοπίου, στη συνέχεια να δημοπρατηθούν ΑΥΤΟΝΟΜΑ, οι δε προϋπολογισμοί των έργων αυτών να μην είναι ανώτεροι των μερικών δεκάδων χιλιάδων ευρώ ανά έργο, ώστε να συμμετέχουν – ή και να δημιουργηθούν – οι μικρές και μεσαίες εργοληπτικές ΤΟΠΙΚΕΣ επιχειρήσεις πρασίνου. Η μεγέθυνση των έργων αυτών ή η ένταξή τους σε άλλες κατηγορίες έργων αποτελεί ΛΑΘΟΣ όπως έχει αποδειχτεί στο παρελθόν. Χαρακτηριστικό και πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί η μη υλοποίηση των έργων πρασίνου των Ολυμπιακών αγώνων της Αθήνας παρά τις «φιλόδοξες προαγγελίες και προσδοκίες» των φορέων που ανέθεσαν τις μελέτες και την υλοποίηση. Επειδή, περισσότερο Πράσινο σημαίνει λιγότερο τσιμέντο, η σχέση μεταξύ των έργων οδοποιίας και οικοδομικών αφ ενός και πρασίνου αφ’ ετέρου, είναι εκ φύσεως ανταγωνιστική γεγονός που συνεπάγεται αντίστοιχο ανταγωνισμό και σε επίπεδο επαγγελματικών και οικονομικών συμφερόντων. Εφ΄ όσον ο ανταγωνισμός, αυτός είναι υγιης και η σχέση παραμένει ανταγωνιστική, οδηγούμαστε σε μια ισόρροπη ανάπτυξη στο αστικό περιβάλλον, χωρίς ακρότητες.  

Επειδή, όμως, η σχέση αυτή πρέπει να ξαναγίνει ανταγωνιστική, προς όφελος της ίδιας της κοινωνίας ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ: Η ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΡΑΣΙΝΗΣ ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ εν τελεί επιλεγεί, οι μελετητικές ομάδες να περιλαμβάνουν υποχρεωτικά Γεωτεχνικούς Επιστήμονες (Γεωπόνους, Δασολόγους, κλπ), ειδικούς αξιολογητές του Τοπίου, Αρχιτέκτονες Τοπίου και κυρίως ειδικούς τεχνικούς συμβούλους που γνωρίζουν τις σύγχρονες τεχνικές αποκατάστασης του Τοπίου. Μόνον μετά από σωστές και ευρέως αποδεκτές Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) που θα μπορούν να κατευθύνουν στην «απαραίτητη» ποιοτικά και ποσοτικά αποκατάσταση και προστασία του πρασίνου, θα διευκολυνθεί το έργο ανάπλασης στην πράξη και θα αποκτήσει την πραγματική περιβαλλοντική του σημασία με θετικό επακόλουθο την παραγωγική συμμετοχή των Γεωτεχνικών στη φάση της υλοποίησης και επαύξηση της αρμοδιότητάς τους. Αποτελεί κανόνα το γεγονός (διεθνώς) ότι σε όποιες περιπτώσεις οι ΜΠΕ ήταν πλήρεις και σαφείς ως προς τις προτάσεις επανορθωτικών μέτρων αποκατάστασης και ανάπλασης του Τοπίου, οι ευθύνες, οι αρμοδιότητες, το μέγεθος και η διάρκεια εμπλοκής των εργοληπτών πρασίνου στο έργο, πολλαπλασιάζονται γεωμετρικά με συνέπεια την ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων στο περιβάλλον, την ανάδειξη του έργου σε έργο «πράσινης ανάπτυξης» και δημιουργία των προϋποθέσεων για μια γενικότερη κοινωνική αποδοχή.  

Στόχοι και σκοπός της ΠΡΑΣΙΝΗΣ ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ 

Η αύξηση του ποσοστού πρασίνου ανά κάτοικο στο ελάχιστο απαιτούμενο όριο ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ που είναι τα 10 μ2/κατοικο αλλά με ποιοτικό βάρος που θα το καθιστά επαρκές για τον πολίτη με δυνατές τις λειτουργικές ανάγκες αστικού ανοικτού χώρου (μη περιλαμβάνοντας «ανοικτούς χώρους» σκληρών δαπέδων ή κάποιοι αμελητέου και περιορισμένου πρασίνου που δεν αντιγράφει τη φυσική καθ’ ύψος ισόρροπη διάταξη με την απαραίτητη εδαφοκάλυψη, τον υποόροφο και τον όροφο). 

Πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτή η αύξηση; 

Η βασική μας πρόταση στηρίζεται: 

α) στην δημιουργία δικτύου πράσινων πεζοδρόμων – ποδηλατοδρόμων που θα συνδέουν μεταξύ τους, τους μικρούς χώρους πρασίνου (άλση, πλατείες) που βρίσκονται μέσα στον ιστό κάθε αστικού κέντρου που με την σειρά τους θα συνδέονται με πεζοδρομημένες – πράσινες αρτηρίες οι οποίες θα οδηγούν στους μεγάλους περαστικούς χώρους πρασίνου, ώστε να δίνεται στον καθένα η δυνατότητα να κινείται και να λειτουργεί σε ένα μεγάλου μεγέθους ποιοτικό χώρο, αφού δυστυχώς, λείπουν τα πολλά και διάσπαρτα πάρκα από τις πόλεις μας. Το δίκτυο είναι απαραίτητο να σχεδιαστεί κατά τα Ευρωπαϊκά πρότυπα με διαδρομές που θα ακολουθούν οπτικούς διαδρόμους πολεοτοπίου, με τις ελάχιστες δυνατές οχλήσεις από άλλες χρήσεις ανοικτού χώρου, επαρκή σήμανση και εξοπλισμό επίπλων ανοικτού χώρου πόλης, αποκλειστικές για τον σκοπό αυτό αποχρώσεις δαπέδων και υλικών και ανάδειξή του σαν εναλλακτικό τρόπο «πράσινης κίνησης». Καταλήψεις ανοικτού χώρου από χρήσεις μη συμβατές προς την περιβαλλοντική προσέγγιση θα πρέπει να περιοριστούν, ακόμη και να απαγορευθούν σε ολόκληρο το μήκος του δικτύου. 

β) Αύξηση των πεζοδρομήσεων και πρασινισμού των ακάλυπτων, με μετατροπή τους σε «πράσινους οπτικούς διαδρόμους & οάσεις» με δενδροστοιχίες σκιάς σε διατάξεις φύτευσης που θα επιτρέπουν τη βελτίωση του μικροκλίματος σε επίπεδο γειτονιάς σε συνδυασμό με την όποια διαθεσιμότητα «ακάλυπτων» σε πολεοδομικά τετράγωνα που μπορούν να συνδέονται με τους πεζόδρομους «σε ενιαίες ενότητες – μικροσυμπλέγματα» πράσινων κηλίδων (οάσεων) πόλης. 

γ) Απόκτηση περισσότερων χώρων και θέσεων στάθμευσης με υπέργεια και υπόγεια τεχνικά έργα κάθετης διάταξης, με παράλληλη απελευθέρωση ανοικτών χώρων για πράσινο και άνετη πεζή κυκλοφορία στην πόλη. Η το δυνατόν περισσότερη απόκρυψη και απομάκρυνση του αυτοκινήτου από τον αστικό ιστό με «πολλαπλής μορφής» έργα και κίνητρα, αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση όσο αφορά την ανάκτηση περισσότερου και ελεύθερου δαπέδου πόλης 

δ) Προστασία Δημόσιας Γης από καταπατήσεις. Το Δημόσιο αδυνατεί να προστατεύσει την Δημόσια Γη. Στατιστικά έχει αποδειχθεί ότι το Δημόσιο χάνει τις δίκες σε ποσοστό 95%. Η δημόσια γη θα πρέπει να περάσει στους ΟΤΑ, με εξαίρεση εκείνης που κρίνεται εθνικού ενδιαφέροντος. Οι ΟΤΑ γνωρίζουν τον χώρο και μπορούν να τον διεκδικήσουν αποτελεσματικότερα. AΠΑΙΤΟΥΜΕ THN ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΓΙΑ ΕΞΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΚΑΤΑΠΑΤΗΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ! 

ε) Ανάκτηση γης από απαλλοτριώσεις μέσω της δημιουργίας πράσινου ταμείου. 

στ) Διάσωση – Αξιοποίηση των ελεύθερων χώρων μέσω του χαρακτηρισμού και της διαμόρφωσή τους σε χώρους πρασίνου. Η Πράσινη ανάπλαση της Φυλής, μέσω της αύξησης του ποσοστού πρασίνου ανά κάτοικο, δεν μπορεί να είναι τυχαία ούτε ευκαιριακή, αλλά στοχευόμενη και δυνητική, ώστε να αντιμετωπίσει όχι μόνο τα υφιστάμενα προβλήματα, αλλά και αυτά που θα υπάρξουν σε σημαντικό βάθος χρόνου (κλιματική αλλαγή, αύξηση πληθυσμού και οχημάτων, επέκταση σχεδίου πόλης κλπ). 

2. Ανάπλαση – ανακατασκευή των υφιστάμενων χώρων πρασίνου με σκοπό την αισθητική και λειτουργική αναβάθμισή τους, σύμφωνα με τα πιο κάτω προτεινόμενα έργα και ενέργειες.

ΘΕΜΑΤΙΚΑ ΠΑΡΚΑ ΚΑΙ ΠΑΡΚΟ ΠΟΛΗΣ 

Στην Ελληνική Αυγή λέμε πως στο Δήμο μας, χρειαζόμαστε επειγόντως αξιοποίηση κάθε πάρκου στην Πόλη. Προγραμματίζουμε ένα Θεματικό Πάρκο στα δυτικά της Πόλης, στα όρια της Περιφερειακής Αιγάλεω και της Αττικής Οδού, όπου ενοποιούμε τους αθλητικούς χώρους.

Eντός του Πάρκου θα λειτουργεί και πάρκο ΑΜΕΑ σύμφωνα με τις προδιαγραφές του μοναδικού υδάτινου πάρκου ΑΜΕΑ που λειτουργεί ήδη στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.


Άποψη του Πάρκου στα Ανατολικά της πόλης.
Αποτέλεσμα εικόνας για PARK
Αποτέλεσμα εικόνας για PARK
Σχετική εικόνα

ΕΡΓΑ & ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΥΓΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΥΛΗ

Αρχαιολογικοί Χώροι : Φρούριο Φυλής, Δέμα κλπ πρέπει να είναι και χώροι Πρασίνου. Επιβάλλεται η εκπόνηση των σχετικών μελετών και αντίστοιχα της κατασκευής, ώστε οι χώροι αυτοί να αναδειχτούν μέσα από την ανάπλαση του περιβάλλοντος φυσικού χώρου. 

Περιαστικά Δάση: Η Πάρνηθα κλπ Είναι αναγκαίος ο νομικός επαναπροσδιορισμός της έννοιας του περιαστικού δάσους προκειμένου να αξιοποιηθούν αυτά για την βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών και να μετατραπούν σε υπέρ-τοπικά Πάρκα, με μεγαλύτερη ένταση διαχείρισης, πολλαπλή λειτουργική διάσταση και άρα διευκόλυνση της επισκεψιμότητας για ήπια χρήση, αναψυχή, αθλητισμό, πολιτισμό κλπ. 

Αποκομμένες περιαστικές εκτάσεις από τους ορεινούς όγκους λόγω έργων οδοποιίας  Οι εκτάσεις που εγκλωβίζονται ανάμεσα σε αυτοκινητοδρόμους και τα όρια του αστικού ιστού, κινδυνεύουν από «οικειοποίηση», αυθαίρετες χρήσεις και υπερχρήση, «επίσημο» αποχαρακτηρισμό και κατάληψη με απώτερο σκοπό τη μελλοντική δόμηση. Οι εκτάσεις αυτές, μπορούν να αποτελέσουν δυναμικούς χώρους ανάπτυξης περιαστικών πάρκων αναψυχής, με πρωτοβουλία των τοπικών οργανώσεων των πολιτών και την «θετική» εμπλοκή και συμπαράσταση φορέων όπως του Δημοσίου, των Δασαρχείων, της Εκκλησίας, κλπ 

Αθλητικά Κέντρα εντός του πολεοδομικού συγκροτήματος (ιδιοκτησίας Δημόσιου): θα πρέπει να μετατραπούν σε χώρους μαζικής άθλησης και χώρους πρασίνου με πλήρη εκμετάλλευση κάθε σπιθαμής ελεύθερης επιφάνειας για φύτευση ανώτερων και κατώτερων φυτών είτε σε γραμμικές διατάξεις και σε συστάδες επάνω σε νησίδες, πρανή, διαχωριστικά όρια και αίθρια. 

Πράσινο σε ιδιωτικούς χώρους: Η σημασία του «ιδιωτικού» πρασίνου στην διαδικασία της Πράσινης ανάπλασης είναι σημαντική, αφενός γιατί το πράσινο συνεισφέρει στο περιβάλλον ανεξάρτητα από το ιδιοκτησιακό καθεστώς, αλλά και για λόγους ευαισθητοποίησης των ίδιων των κατοίκων της πόλης. Επιβάλλεται, λοιπόν η ανάπτυξη του «ιδιωτικού πρασίνου» που μπορεί να αφορά είτε τον κήπο (όπου υπάρχει), είτε προκήπιο του κτιρίου, μέσα από ένα επιδοτούμενο πρόγραμμα κατασκευής ή επιδοτούμενων παροχών (χαμηλό κοστολόγιο για νερό άρδευσης, δωρεάν διάθεση φυτικού υλικού, χώματος κλπ) μπορεί να συμβάλλει στον αύξηση της ενεργού φιλικής επιφάνειας με όλα τα περιβαλλοντικά και αισθητικά (ακόμη και λειτουργικά) οφέλη. 

Πως θα υλοποιηθεί η Πράσινη Ανάπλαση 

Χρηματοδότηση της πρότασης για την Πράσινη Ανάπλαση της Φυλής 

Η χρηματοδότηση αφορά απ΄ ευθείας τον φορέα για το Πράσινο και θα προέρχεται, κυρίως, από εθνικούς και κοινοτικούς πόρους, αφού, πρόκειται για παραγωγική και ανταποδοτική δαπάνη με πολλαπλά οφέλη για το κοινωνικό σύνολο. 

Ειδικότερα, μπορεί να προέρχεται από: 

1. Ευρωπαϊκά προγράμματα χρηματοδότησης 

2. Χορηγίες 

3. Ανταποδοτικά τέλη στις κατασκευές (π.χ. αναψυκτήρια, διαφήμιση, εκδηλώσεις, κλπ) 

4. Πρόστιμα για τις πράξεις καταστροφής, ρύπανσης, αφισορύπανσης, παράνομες αποψιλώσεις και κοπές δένδρων, ή άλλης υποβάθμισης του περιβάλλοντος.

ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΟΙ

Αποτέλεσμα εικόνας για ποδηλατόδρομοι

Δημιουργία ενός δικτύου πεζόδρομων, διαπλατυσμένων πεζοδρομιών και ποδηλατοδρόμων, το οποίο θα περιλαμβάνει συγκεκριμένους οδούς και θα συνδέει χώρους ιδιαίτερου ενδιαφέροντος.

Αναφέρουμε χαρακτηριστικά, την Λ. Φυλής, την Αθηνών, όλο το κέντρο της πόλης κλπ. την Κωνσταντινουπόλεως (ποδηλατόδρομος θα ενώνει τα δύο Πάρκα) την Εθνικής Αντιστάσεως, την Παναγίας Γρηγορούσας κλπ

Το ποδήλατο, αντιπροσωπεύοντας πλέον σημαντικά ποσοστά των αστικών μετακινήσεων και δεδομένων των πολλών πλεονεκτημάτων του, προσελκύει την προσοχή των σχεδιαστών της κυκλοφορίας ως ένα μέσο το οποίο δικαιούται να προωθηθεί όσο γίνεται περισσότερο. 

Η χρήση του ποδηλάτου ως μέσο μεταφοράς παρουσιάζει τα παρακάτω πλεονεκτήματα:  

  • Φθηνό στην απόκτησή του και ανέξοδο στη χρήση του
  • Δεν μολύνει την ατμόσφαιρα και είναι αθόρυβο
  • Καταλαμβάνει ελάχιστο χώρο για κυκλοφορία και στάθμευση οπότε μπορεί να ενισχύσει σημαντικά την προσπάθεια για αποσυμφόρηση και εκτόνωση του κυκλοφοριακού φόρτου στις ευαίσθητες περιοχές
  • Δεν προκαλεί σοβαρά ατυχήματα λόγω της περιορισμένης ταχύτητας που μπορεί να αναπτύξει
  • Ο συνολικός μέσος χρόνος μετακίνησης είναι συγκρίσιμος με τον αντίστοιχο των άλλων μέσων για μικρές και μέσες αποστάσεις (ειδικά στους κεντρικούς τομείς των πόλεων είναι μικρότερος)
  • Η χρήση του μπορεί να επιβάλλει ένα υγιεινό τρόπο ζωής αφού εξασφαλίζεται ολοκληρωμένη σωματική άσκηση
  • Τα εξαρτήματά του είναι φιλικά προς το περιβάλλον και ανακυκλώσιμα.

ΔΡΑΣΕΙΣ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ

Αποτέλεσμα εικόνας για λαχανόκηποι

Στην κατεύθυνση της κινητοποίησης των κατοίκων και δημοτών της περιοχής σε θέματα περιβάλλοντος, διατροφής, υγιεινής και ασφάλειας, χρειαζόμαστε:

Αποτέλεσμα εικόνας για λαχανόκηποι

• Λαχανόκηπους στα σχολεία • Δημοτικούς λαχανόκηπους στα πρότυπα άλλων Δήμων

ΦΙΛΟΖΩΪΑ 

Αποτέλεσμα εικόνας για ΦΙΛΟΖΩΙΑ

Σε ένα δήμο, καθαρό, φιλόξενο και πράσινο, όπου ο πολιτισμός έχει εξέχουσα σημασία, το πως φερόμαστε στα αδέσποτα και στις ψυχές που εξαρτώνται άμεσα από εμάς δείχνει και το ποιοι είμαστε. Πόσο μάλλον, όταν στον δήμο μας, κατεβαίνουν αδέσποτα που αφήνονται στην Πάρνηθα από ασυνείδητους. Προχωρούμε άμεσα σε συνεργασία με την Φιλοζωικές οργανώσεις, παρέχοντας ιατροφαρμακευτική περίθαλψη όπου χρειάζεται στα αδέσποτα της περιοχής. 

Οι βασικοί άξονες του προγράμματος που θέλουμε να ακολουθήσουμε αφορούν : περισυλλογή καταγραφή εμβολιασμό στείρωση αποπαρασίτωση περίθαλψη υιοθεσία ή επανατοποθέτηση των αδέσποτων ζώων.

Υ.Γ.Θ.Τ.: Ευχαριστώ την πλειάδα των ανθρώπων της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ (γεωλόγους, γεωπόνους, αρχιτέκτονες κλπ καθώς και την ΠΡΑΣΙΝΗ ΠΤΕΡΥΓΑ) που βοήθησαν τα στελέχη της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΥΓΗΣ ώστε να εκπονηθεί ένα σύγχρονο πρόγραμμα, υλοποιήσιμο και άρτια κοστολογημένο!